¿Qué ropa llevas?

Numer JOwS: 
str. 123

Wprowadzanie materiału leksykalnego nie musi się wiązać z wypisywaniem listy słówek. Można to zrobić, wykorzystując elementy dramy i pantomimy. Poniższe opracowanie dotyczące nazywania w języku hiszpańskim poszczególnych elementów ubioru może zostać z powodzeniem zastosowane w odniesieniu do innych języków.

Pobierz artykuł w pliku PDF

  • Temat: ¿Qué ropa llevas? Introducción del vocabulario relacionado con la ropa femenina y masculina
  • Typ szkoły: szkoła ponadgimnazjalna, młodzież i dorośli
  • Poziom: poziom IV.1 – zakres podstawowy (na podbudowie poziomu III.0); poziom IV.1 – zakres rozszerzony (na podbudowie poziomu III.1); A1+ / A2 / A2+

Cele lekcji

Cele komunikacyjne

Uczeń:

  • pyta o rodzaj garderoby;
  • odpowiada na pytania dotyczące rodzaju garderoby;
  • prosi o założenie i zdjęcie jakiejś części garderoby;
  • prosi o zapięcie i rozpięcie jakiejś części garderoby;
  • prawidłowo reaguje na prośby dotyczące założenia, zdjęcia, zapięcia, rozpięcia jakiejś części garderoby.

Cele gramatyczne

Uczeń:

  • formułuje pytania;
  • formułuje rozkazy/nakazy/prośby.

Cele leksykalne

Uczeń:

  • nazywa poszczególne części garderoby damskiej i męskiej w języku hiszpańskim (ok. 80 nazw);
  • używa czasowników: ponerse (założyć), quitarse (zdjąć), llevar, vestir (nosić), abrir (rozpiąć), cerrar (zapiąć).

Cele inne:

Uczeń:

  • poznaje lub utrwala strategie i techniki pozwalające na szybkie i trwałe opanowanie nowego słownictwa;
  • wierzy, że może zapamiętać 100 słów na jednej lekcji;
  • zauważa, że nauka jest przyjemna i przynosi wiele satysfakcji;

Metody i techniki pracy

Gra aktorska nauczyciela, wykorzystanie prawdziwej odzieży, powtarzanie słów przez nauczyciela i przez uczniów, stosowanie mnemotechnik ułatwiających zapamiętanie ponad 100 słów związanych z odzieżą w ciągu 90 minut, wykorzystanie elementu zaskoczenia.

Formy oceniania

Nauczyciel przez cały czas trwania lekcji ocenia grupę uczniów jako całość, kontrolując, czy dane słownictwo zostało zapamiętane. Nie wystawia ocen, werbalnie udziela grupie pochwały, obserwuje, czy dany wyraz został zapamiętany i w zależności od sytuacji zmienia liczbę powtórzeń. Pod koniec lekcji ma miejsce ewaluacja grupowa i indywidualna, tzn. sprawdzenie, ile słów zapamiętał każdy z osobna oraz wszyscy jako grupa. Nauczyciel nie stawia ocen na tej lekcji.

Przed lekcją

Nauczyciel przygotowuje elementy garderoby, które założy oraz te, które umieści w walizce. Odzież powinna być kolorowa, różnorodna, wykonana z różnych materiałów, miła dla oka, niezniszczona, czysta.

Nauczyciel ubiera się w czarny, cienki golf i czarne spodnie, co będzie tłem dla pozostałej garderoby, którą włoży na siebie w następującej kolejności (wersja dla kobiety): koszulka z krótkim rękawem, krótkie spodenki, krótka spódnica, sukienka, bluzka, koszula męska, krawat, kamizelka, marynarka, sweter, bluza dresowa, długi szlafrok, dług płaszcz, chustka na szyję lub na głowę, szal, rękawiczki.

W walizce umieszcza: skarpety, rajstopy, pończochy, piżamę, koszulę nocną, dres, sukienkę wieczorową dla małej dziewczynki, rękawiczki z jednym palcem, muszkę, czapkę z daszkiem, czapkę zimową, beret, kapelusz, pasek, dżinsy.

Nauczyciel wkłada też do walizki inne rzeczy, jakie uważa za stosowne.

Przebieg lekcji

Przygotowanie do zajęć (3 min)

Ławki należy ustawić w półkolu. Nauczyciel wchodzi do sali lekcyjnej przebrany w wyżej wymienione ubrania, z walizką w ręce. Uczniowie najczęściej są zaskoczeni. Nauczyciel może zażartować, że wyrusza w podróż, że lekcji nie będzie, co wywołuje śmiech i rozluźnienie, wprowadzając miłą atmosferę pracy. Następnie prowadzący wyjaśnia, że celem lekcji jest rozmowa o odzieży i poznanie nazw części garderoby. Na ławkach nie powinno nic leżeć.

Prezentacja i utrwalenie materiału lekcyjnego (45-60 min)

Nauczyciel wskazuje na szal i podaje jego nazwę po hiszpańsku:

  • Nauczyciel: Esto es una bufanda. La bufanda. Repetid por favor, la bufanda. [To jest szal. Szal. Powtórzcie proszę, szal].
  • Uczniowie (powtarzają): La bufanda.
  • Nauczyciel: La bufanda. Wskazuje ręką na uczniów, dając znak, by powtórzyli słowo. Chodzi o to, by zminimalizować liczbę poleceń typu: „proszę, powtórzcie jeszcze raz” itp. Od tego momentu uczniowie wiedzą, że gest dłonią w ich stronę oznacza prośbę o powtórzenie wyrazu. Celem ograniczenia poleceń jest skupienie uwagi uczniów na danym słowie hiszpańskim.
  • Uczniowie: La bufanda.

Celowo umieściłam w pierwszej wypowiedzi nauczyciela tłumaczenie, aby uczący innych języków również zauważyli, ile razy powtarzane jest dane słowo. Nie wystarczy wypowiedzieć je raz. Konieczne jest wyraźne, głośne, kilkukrotne powtórzenie, tak aby uczniowie nie mieli wątpliwości co do jego wymowy i zdołali je zapamiętać. Zgodnie z zasadami mnemotechnik, w momencie wypowiadania słowa nauczyciel powinien dłonią dotknąć szalika, rozciągnąć go, pogłaskać itp.

Jeśli zapamiętanie słowa sprawia trudności, nauczyciel pomaga uczniom utrwalić je, podając skojarzenie, np.: Buf, jak gorąco! La bufanda, dołączając do wypowiedzi odpowiedni gest. Uczniowie powtarzają: La bufanda. Z moich obserwacji wynika, że uczniowie często kopiują gest nauczyciela w momencie powtarzania i zapamiętywania słowa.

Nauczyciel powinien się upewnić, czy uczniowie dobrze zrozumieli dane słowo, poprzez zadanie po hiszpańsku pytania: ¿Qué significa bufanda en polaco? ¿Cómo se dice bufanda en polaco? [Co znaczy słowo „la bufanda”? Jak mówi się po polsku „la bufanda?”]. Uczniowie odpowiadają: szal, nauczyciel głośno potwierdza: szal. Potwierdzenie jest potrzebne, ponieważ nie zawsze odpowiedź uczniów jest wyraźna, głośna, słyszalna dla wszystkich, oraz konieczne jest, aby każdy z obecnych na lekcji nie miał wątpliwości co do prezentowanych treści.