Do siego roku! O noworocznych tradycjach kulturowych w Europie

Numer JOwS: 
str. 125

Przegląd tradycji noworocznych z różnych regionów świata jest zagadnieniem pozwalającym odkryć lokalną specyfikę i charakter kulturowy wielu miejsc na naszym globie.

ES

Nowy Rok po hiszpańsku

Ostatni dzień roku, 31 grudnia, obchodzony jest w Hiszpanii, podobnie jak w innych krajach, bardzo hucznie. Wieczór sylwestrowy Hiszpanie spędzają przeważnie w gronie rodziny lub przyjaciół, przy świątecznej kolacji. Przed północą niektórzy wychodzą na ulice, aby powitać nowy rok, zjadając 12 winogron, jedno po drugim, w rytm zegara wybijającego godzinę 24.00. Jeśli komuś uda się je zjeść przed czasem, w nadchodzącym roku czeka go szczęście i dużo pomyślności.

Zwyczaj ten, typowo hiszpański, nie ma nic wspólnego z religią ani kulturą. Ma on podłoże typowo ekonomiczne i został w zapoczątkowany w 1909 r. w Alicante, kiedy właściciele miejscowych winnic chcieli znaleźć sposób na pozbycie się nadmiaru winogron, które obficie obrodziły na początku ubiegłego stulecia. Osobom niewierzącym w przesądy polecam mimo wszystko tę tradycję, bowiem stanowi ona część dobrej zabawy.

W każdym mieście można znaleźć plac lub miejsce, gdzie spotykają się ludzie chcący wspólnie powitać nowy rok. Najbardziej znany jest plac Puerta del Sol w centrum Madrytu ze stuletnim zegarem, skąd powitanie nowego roku jest transmitowane na żywo przez telewizję. Towarzyszy mu muzyka, niezliczone ilości konfetti oraz serpentyny. Po okrzykach radości z nadejścia nowego i zjedzeniu winogron rozpoczyna się eksplozja korków katalońskiego wina musującego o nazwie cava. Ludzie składają sobie życzenia, pozdrawiają się i bawią do białego rana.

Inne tradycje hiszpańskie związane z powitaniem nowego roku to:

  • rozpalanie dużego ogniska;
  • stawianie walizki przy drzwiach (ma to przynieść wiele podróży);
  • noszenie czerwonej bielizny w ostatnim dniu roku;
  • założenie bielizny na lewą stronę w noc sylwestrową.

***

En España, el 31 de diciembre es una celebración muy especial, donde la fiesta y la diversión se alargan hasta bien entrada la madrugada. Ese día la gente se reúne en sus casas con la familia y los amigos para cenar. Antes de la medianoche algunos salen a la calle para celebrar  la llegada del año nuevo y comerse doce uvas, con cada campanada que da el reloj a las doce de la noche. Se dice que quien consiga comerse todas las uvas antes de que terminen las campanadas tendrá un año de buena suerte.

Esta tradición es exclusiva de España. Su fundamento no tiene que ver con motivos religiosos o culturales, sino más bien con intereses económicos. Su origen se remonta tan sólo a principios de nuestro siglo. Concretamente tuvo sus orígenes en Alicante, en 1909, año en el que unos viticultores alicantinos tuvieron la acertada idea de iniciar este rito para conseguir dar salida a un excedente de cosecha de uva. Aunque no crea en la magia, venga a probar la experiencia, verá lo divertido que resulta.

Cada ciudad de España tiene un lugar particular para recibir el Año Nuevo. El más conocido es la Puerta del Sol en Madrid. Allí se reúnen miles y miles de personas para escuchar las campanadas desde el centenario reloj. Esta celebración se transmite en directo por la televisión. El ambiente que se vive es fantástico: confeti, música y serpentinas por todas partes. Tras las uvas, se produce una explosión de alegría multitudinaria. Se descorchan botellas de cava y se brinda con todo el mundo.

Otras tradiciones españolas de la llegada del año nuevo:

  • encender grandes hogueras,
  • sacar las maletas a la puerta, para tener un año con muchos viajes,
  • llevar ropa interior roja durante la última noche del año, también con el fin de tener buena suerte durante el año entrante,
  • llevar la ropa interior del revés durante ese día.

 

Bibliografia

Witryna o kulturze i turystyce Hiszpanii [online] [dostęp 11.11.2012] <http://www.absolutespana.com>.

Portal informacyjny o Hiszpanii [online] [dostęp 11.11.2012] <http://www.spain.info>.

Strona regionu Murcji [online] [dostęp 11.11.2012] <http://www.regmurcia.com>.

Ewa Rogalska-Monserrat - iberystka