Dziesięć lat Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego i Europejskiego Portfolio Językowego – konferencja na Uniwersytecie w Groningen

Numer JOwS: 
str. 98

Jubileusze są dobrą okazją do podsumowań i analiz. Dziesiąta rocznica ESOKJ i ELP jest idealnym momentem, aby przyjrzeć się etapom rozwoju i zastanowić w którym kierunku europejska polityka językowa oraz kształcenie językowe powinny pójść w przyszłości.

ESOKJ i EPJ – propozycje na przyszłość

Konferencja była doskonałą okazją do wymiany doświadczeń – uczestnicy omawiali korzystny wpływ ESOKJ na edukację w ich krajach oraz podkreślali osiągnięcia i korzyści wynikające z wprowadzenia jednolitej polityki językowej. Wymiana doświadczeń pozwoliła na porównanie rozwiązań zastosowanych w różnych kontekstach edukacyjnych oraz wspólne próby rozwiązania zgłaszanych problemów. Zasugerowano także pewne rozwiązania, które powinny zostać wprowadzone w przyszłości, aby założenia ESOKJ mogły zostać sukcesywnie wdrażane w różnorodnych tradycjach edukacyjnych.

Przede wszystkim potrzebne są dalsze prace nad dostosowaniem deskryptorów poziomów biegłości w zakresie różnych kompetencji do potrzeb różnych kontekstów edukacyjnych czy grup wiekowych. Co więcej, niezbędna jest też dyseminacja wypracowanych ulepszeń, co pozwoliłoby różnym środowiskom na korzystanie ze wspólnych osiągnięć. Dlatego też tak ważna jest dalsza współpraca w obrębie zarówno pojedynczych ośrodków, jak i na skalę międzynarodową, gdyż kontakty w ramach wspólnej platformy celów mogą przyczynić się do skutecznego opracowywania i wdrażania nowych rozwiązań.

Kolejnym celem na następne dziesięciolecie ESOKJ i EPJ jest dalsze wzbogacanie kultury testowania o elementy kultury oceniania. Tradycyjne testowanie jest często nastawione na określony wynik i określa biegłość uczącego się w odniesieniu do kompetencji posiadanej przez rodzimego użytkownika danego języka. Tymczasem kultura oceniania podkreśla osiągnięcia uczącego się nie tylko w odniesieniu do końcowego produktu nauki, ale także jego pracę włożoną w cały proces uczenia się. Dzięki temu obejmuje elementy językowe i pozajęzykowe, takie jak umiejętność samooceny czy stosowanie strategii uczenia się. Nauczanie i ocenianie językowe powinno być zatem dostosowane do indywidualnych potrzeb ucznia zarówno w sferze językowej, jak i w zakresie rozwijania umiejętności uczenia się.  

Cennym narzędziem samooceny, będącej ważnym elementem kultury oceniania, jest Europejskie Porfolio Językowe. Mimo zaangażowania wielu naukowców oraz organizacji krajowych i europejskich, i mimo długotrwałego procesu pilotażu i akredytacji niezbędnych do wprowadzenia EPJ w danym kraju, dokument ten nie znalazł szerszego zastosowania na rynku edukacyjnym. Jednym z rozwiązań tego problemu jest jasne określenie znaczenia i wykorzystania EPJ jako obowiązkowego elementu uczenia się i nauczania języków w podstawach programowych i programach nauczania poszczególnych uczelni lub państw.

Nowe trendy w nauczaniu – popularność podejścia mieszanego, wprowadzanie elektronicznych wersji Europejskiego Portfolio Językowego oraz coraz szersze wykorzystanie technologii edukacyjnej – wskazują na potrzebę dostosowywania ESOKJ do bieżących potrzeb edukacji językowej. Dokument ten nie powinien stanowić statycznych ram wyznaczających politykę językową Europy, gdyż niezbędne jest wprowadzanie modyfikacji mających na w celu uzupełnienie wskazanych powyżej niejasności oraz ciągłe dostosowanie się ESOKJ do dynamicznego charakteru nauczania językowego.

Aby dokończyć dyskusje podjęte podczas spotkania w Groningen, Uniwersytet we Freiburgu w Niemczech organizuje w kwietniu międzynarodową konferencję Multilingualism in Society, the World of Work, and Politics. New Challenges for Teaching at Institutes of Higher Education/Universities, dotyczącą zastosowania europejskiej polityki językowej oraz nauczania języka w dobie rozwoju różnojęzyczności. Więcej szczegółów dostępnych jest na stronie organizatorów: http://www.sli-konferenz-mehrsprachigkeit.de/.

181

Pełna bibliografia artykułu w pliku PDF