Giochiamo tutti insieme. Pomysły na urozmaicenie lekcji języka włoskiego z dziećmi w wieku wczesnoszkolnym

Numer JOwS: 
str. 120

Artykuł przedstawia gry i zabawy, które pozwalają urozmaicić zajęcia z języka włoskiego, prowadzone z dziećmi w wieku wczesnoszkolnym. Gry, których celem jest powtórzenie słownictwa, są uniwersalne i można je wykorzystywać także do omawiania innej tematyki.

Pobierz artykuł w pliku PDF

Coraz częściej wśród osób, które rozpoczynają naukę języka obcego, pojawiają się także dzieci w wieku wczesnoszkolnym, niekiedy również przedszkolnym. Oferuje się im zazwyczaj lekcje języka angielskiego w placówce edukacyjnej, do której uczęszczają, ale zdarza się, że oprócz tego przedszkole lub szkoła proponuje zajęcia z jeszcze jednego języka obcego. Najczęściej jest to język niemiecki, francuski lub rosyjski, a niekiedy również włoski i hiszpański (MEN 2006:9-14).

Nauczyciele języka włoskiego, którzy pracują z dziećmi w wieku wczesnoszkolnym, mają niełatwe zadanie z uwagi na niewielki dostęp do materiałów edukacyjnych dostosowanych do tej grupy wiekowej. Szczególnie trudna jest sytuacja, kiedy mali uczniowie nie opanowali jeszcze umiejętności czytania i pisania. Trzeba wtedy sięgnąć po inne metody, a materiały przygotowywać samodzielnie, przerabiając dostępne na rynku gry i zabawy skierowane do uczących się innego języka (np. angielskiego) albo też wymyślając własne.

Zabawy, które są przedstawione w niniejszym artykule, zostały stworzone właśnie na potrzeby lekcji języka włoskiego z dziećmi i wielokrotnie były już wypróbowane w praktyce. Pomysły skierowane są przede wszystkim do tych uczniów, którzy nie opanowali jeszcze umiejętności czytania i pisania, lecz nie ma przeszkód, by stosować je także w grupach nieco starszych. Niektóre z zabaw wymagają nieco zaangażowania ze strony nauczyciela, który powinien przygotować materiały, jednak raz przygotowane pomoce będą mu służyć przez długi czas. Można również, jeśli czas na to pozwala, wykonać materiały dydaktyczne z pomocą dzieci, które najczęściej lubią bawić się własnoręcznie zrobionymi planszami czy kartami. Zabawy dotyczą podstawowych umiejętności i słownictwa: nazw kolorów, zwierząt, warzyw i owoców, pomieszczeń w domu.

Zabawa 1.: Giochiamo a colori

Cele dydaktyczne

Nauka nazw kolorów oraz łączenie abstrakcyjnej nazwy koloru z konkretnym przedmiotem o danej barwie.

Materiały

Piłka, przedmioty w różnych kolorach (np. kawałki kolorowych papierów, obrazki, kredki, mazaki, guziki, ścinki tkanin, owoce, zabawki).

Uwagi

Zabawa jest bardzo prosta i wesoła, doskonale nadaje się na jedne z pierwszych zajęć języka włoskiego.

Opis

Dzieci stoją w kółku z piłką. Rzucając do siebie piłkę, muszą głośno powiedzieć nazwę koloru (np. giallo!). Dziecko, które złapie piłkę, podchodzi z nią do stolika, na którym rozłożone są różne przedmioty i pokazuje szybko jeden z nich w kolorze żółtym. W tym czasie pozostałe dzieci mogą głośno liczyć do pięciu, żeby określić ramy czasowe, w jakich zadanie powinno być wykonane. Dziecko może także powiedzieć: Questo è giallo. Gra toczy się dalej. Nauczyciel może również wprowadzić modyfikację zabawy: jeśli dziecko wskaże poprawnie przedmiot, może go ze sobą zabrać. Wygrywa uczeń, który zebrał najwięcej przedmiotów.

Zabawa 2.: Costruiamo una casa!

Cel dydaktyczny

Nauka nazw pomieszczeń w domu.

Materiały

Dużo zdjęć lub obrazków przedstawiających różne pomieszczenia w domu (mogą być wycięte z gazet, wydrukowane), karton dla każdego dziecka, klej, nożyczki, ewentualnie kredki i mazaki.

Opis

Nauczyciel z pomocą fotografii uczy dzieci nazw pomieszczeń. Podnosi np. zdjęcie kuchni i mówi: la cucina. Następnie dzieci mają za zadanie wyszukać w stosie ilustracji wszystkie fotografie przedstawiające kuchnię. Po nazwaniu wszystkich pomieszczeń nauczyciel miesza zdjęcia, a następnie podaje jedno słowo, np. il bagno, dzieci zaś mają jak najszybciej odnaleźć przynajmniej jedno właściwe zdjęcie.

Następnie nauczyciel rozdaje uczniom kartony, nożyczki i klej. Na kartonach dzieci powinny narysować trzy piętra domu i wypełnić je zdjęciami pomieszczeń, wybierając te fotografie, które im się podobają. Jeśli chcą, mogą także coś dorysować kredkami lub mazakami. Ważne, aby po skończeniu pracy dzieci potrafiły nazwać pomieszczenia, które znajdują się w tym ich domu.

Nauczyciel może także rozszerzyć zakres zabawy, wycinając kilka zdjęć różnych postaci lub zwierząt. Zadaniem dzieci jest wtedy położenie lub przyklejenie postaci w danym pomieszczeniu w ich „domu” i zbudowanie na tej podstawie zdań. Na przykład nauczyciel zapyta: Dov’è il cane?, a uczeń odpowie: Il cane è in salotto.

Zabawa 3.: Vai indietro o vai avanti

Cel dydaktyczny

Powtórzenie nazw warzyw i owoców, ewentualnie innych słów związanych z jedzeniem, także nauczenie zdań rozkazujących vai avanti i vai indietro.

Materiały

Jeden duży karton formatu A1, nieduże zdjęcia lub ilustracje warzyw i owoców, klej, nożyczki, pionki i kostka do gry.

Opis

Nauczyciel powinien przygotować dla dzieci planszę: na kartonie należy przykleić zdjęcia, jednym ciągiem, tak aby każde zdjęcie oznaczało jedno pole na planszy. Należy także zaznaczyć start i metę. Niektóre fotografie powinny być dodatkowo oznaczone cyframi, a do każdej cyfry nauczyciel dopisuje polecenie, z wykorzystaniem słów vai indietro fino a... (cofnij się do...) i vai avanti fino a... (idź naprzód) oraz nazw owoców i warzyw na zdjęciach.

Przykład I: Pole, na którym przyklejone jest jabłko (la mela), oznaczone jest numerem 3. Nauczyciel czyta polecenie: vai indietro fino alla pera (cofnij się aż do gruszki). Dziecko musi znaleźć wtedy zdjęcie gruszki i na tym polu postawić swój pionek.

Przykład II: Pole, na którym przyklejone jest zdjęcie pomarańczy (l’arancia), oznaczone jest numerem 5. Nauczyciel czyta polecenie: vai avanti fino al cocomero (idź do przodu do arbuza). Dziecko musi znaleźć zdjęcie arbuza i na tym polu postawić swój pionek.