Po co nam polityka językowa uczelni?

Numer JOwS: 
str. 12

Jakie korzyści wynikają z wprowadzenia ogólnouniwersyteckiego systemu nauczania języków obcych i dlaczego jest to tak ważne dla dzisiejszych absolwentów? O polityce językowej na Uniwersytecie Warszawskim.

Wszystkie lektoraty języków obcych są zaliczane na ocenę, przy czym składają się na nią następujące elementy:

  • aktywność na zajęciach (25 proc. oceny);
  • wyniki sprawdzianów, testów cząstkowych, prac domowych (25 proc. oceny);
  • wynik testu końcowego zaliczeniowego (50 proc. oceny).

Aby uzyskać ocenę pozytywną, należy wykazać się osiągnięciami w każdej z wyżej wymienionych kategorii. Nie otrzyma zaliczenia student, który uzyska 0 proc. w którejś z kategorii, co oznacza, że nie przejawił żadnej aktywności w danym obszarze.

Inną regulacją mającą fundamentalne, być może jeszcze nie do końca uświadomione, znaczenie dla obecnego statusu kształcenia językowego w szkołach wyższych w Polsce jest Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 października 2011 r. w sprawie warunków prowadzenia studiów na określonym kierunku i poziomie kształcenia. Paragraf 8. ust. 1. przewiduje, że warunkiem uzyskania kwalifikacji pierwszego stopnia albo kwalifikacji drugiego stopnia dla określonego kierunku studiów, poświadczonej dyplomem, jest osiągnięcie wszystkich [podkreślenie moje] założonych w programie kształcenia efektów kształcenia. W ustępie 2. tego paragrafu zapisano natomiast obowiązek ujęcia w programach kształcenia formułowanych w uczelniach efektów kształcenia zdefiniowanych dla poszczególnych obszarów kształcenia, które są bardzo obszernie wyspecyfikowane w Rozporządzeniu MNiSW w sprawie Krajowych Ram Kwalifikacji dla szkolnictwa wyższego. Oznacza to nie mniej nie więcej, że w programach kształcenia dla poszczególnych kierunków na studiach I i II stopnia oraz jednolitych studiach magisterskich winny być zapisane językowe efekty kształcenia, uczelnie powinny zapewnić takie warunki procesu kształcenia, aby umożliwić opanowanie tych umiejętności oraz że student nie otrzyma dyplomu ukończenia studiów, jeśli nie wykaże się opanowaniem tych kompetencji.

Te konstatacje nie mogą pozostać bez wpływu na kształt polityki językowej uczelni.

A zatem, po co nam polityka językowa uczelni?

Po pierwsze, sformułowana polityka językowa uczelni, w powiązaniu z misją, strategią, w tym strategią umiędzynarodowienia szkoły wyższej, wskazuje, że władze uczelni traktują kształcenie językowe poważnie i racjonalnie, jako instrument osiągania nakreślonych dla uczelni celów, jako element wspomagający osiąganie celów założonych dla danego programu kształcenia, a także jako czynnik wspomagający uczenie się przez całe życie, rozwój osobisty oraz realizację ambicji akademickich i zawodowych studentów i absolwentów. Uczelnia jest świadoma i przygotowana na odpowiednie rozwiązania organizacyjne, nakłady finansowe i zapewnienie infrastruktury.

Po drugie, polityka językowa wskazuje na otwartość uczelni oraz gotowość do współpracy i wymiany.

Po trzecie, polityka językowa służy studentom, krajowym i zagranicznym. Pozwala na realizację ambicji zawodowych i akademickich oraz zaspokojenie potrzeb społecznych i kulturalnych.

Bibliografia

Pełna bibliografia artykułu w pliku PDF.