treść strony

Don’t be afraid to speak English, czyli o udanym projekcie międzyklasowym

Globalizacja i otwarcie na świat, następujące dzięki wszechobecnemu internetowi, portalom społecznościowym i innym środkom masowego przekazu, narzucają nam potrzebę płynnego posługiwania się językiem angielskim. Jego znajomość daje większe możliwości szukania interesujących nas informacji, poznawania ludzi spoza naszego kręgu językowego i kulturowego oraz poszerzania swojej wiedzy. Dlatego ważne jest zachęcanie uczniów do posługiwania się nim w realnych sytuacjach komunikacyjnych, w których mogą kształcić i rozwijać swoje umiejętności w zakresie czytania, słuchania, pisania i mówienia. Świetnym na to sposobem jest angażowanie naszych podopiecznych w projekty językowe.

ako młoda nauczycielka języka angielskiego, poszukująca nieoczywistych rozwiązań i innowacyjnych sposobów prowadzenia lekcji, zauważyłam, że ogromną trudność sprawia uczniom otwarcie się na komunikację w języku obcym. Dla mnie jako nauczającego jest to najistotniejszy aspekt w procesie nauki języka, dlatego postanowiłam – w ramach innowacji pedagogicznej – poprowadzić z moimi wychowankami projekt edukacyjny poświęcony przełamywaniu blokady w mówieniu. Za grupę odbiorców mając dzieci i nastolatków w wieku 10–15 lat, postanowiłam to zrobić w sposób niesztampowy.

Projekt edukacyjny zatytułowany „Don’t be afraid to speak English” jest efektem moich obserwacji i spostrzeżeń w okresie siedmiu lat pracy w szkole podstawowej. Zainicjowanie go było podyktowane chęcią stworzenia uczniom takich możliwości nauki języka angielskiego, które pozwolą im sprawnie komunikować się w tym języku z innymi jego użytkownikami. Chciałam rozbudzić w nich chęć zgłębiania wiedzy, ciekawość innych kultur, motywację do dalszej edukacji w tym zakresie, ale przede wszystkim wiarę w to, że samodzielnie mogą przełamać dokuczającą im barierę językową.

Za moje nadrzędne zadanie uznałam wypromowanie języka angielskiego wśród moich wychowanków oraz uczynienie z nauki procesu przyjemnego i efektywnego. Aby osiągnąć ten cel, zdecydowałam się uatrakcyjnić sposób szkolnego nauczania i uczenia się języka angielskiego. Rozpoczęłam od przekonania ich, aby regularnie słuchali i oglądali programy oraz filmy w oryginalnej wersji językowej. Dzięki temu następuje oswojenie się z językiem obcym, po którym przychodzi zrozumienie, a z czasem w miarę swobodne posługiwanie się obcojęzycznymi zwrotami.

W trakcie zajęć projektowych rozwijałam z uczniami zintegrowane umiejętności językowe, takie jak: rozumienie środków i funkcji języka, odbiór tekstów pisanych i słuchanych oraz tworzenie wypowiedzi pisemnych. Dodatkowo zajęcia nastawione były na rozwijanie kompetencji komunikacyjnych związanych z sytuacjami życia codziennego. Zajęcia prowadziłam wykorzystując komputer, tablicę multimedialną i internet.

Poza wspomnianymi już zadaniami, których realizację umożliwiał projekt, za inne cele postawiłam sobie:
- rozwijanie u uczniów umiejętności korzystania z różnych źródeł;
- poszerzanie słownictwa poprzez różnorodne formy pracy z językiem obcym;
- kształtowanie postawy otwartości wobec innych kultur;
- budowanie poczucia własnej wartości i wiary we własne możliwości;
- rozwijanie kompetencji językowych na wszystkich płaszczyznach komunikacyjnych ze szczególnym naciskiem na umiejętność prowadzenia konwersacji.

W projekt zostali zaangażowani uczniowie klas językowych oraz ci, którzy pragnęli poszerzyć swoją znajomość języka angielskiego. Działania projektowe były częścią lekcji języka angielskiego, ale realizowaliśmy je też na spotkaniach popołudniowych. Tematyka zajęć odnosiła się do zakresu wymagań zawartych w podstawie programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej II etapu edukacyjnego klas IV–VIII i obejmowała: rozumienie i tworzenie wypowiedzi, znajomość środków i funkcji językowych, przetwarzanie wypowiedzi i ich redagowanie. Innowacyjnymi rozwiązaniami były:
- Pearson & BBC Live Classes – uczniowie uczestniczyli w unikatowej, międzynarodowej inicjatywie, jaką były lekcje online na żywo z udziałem młodzieży z całego świata. Wspólnie wykonywali zadania i dyskutowali na ważne tematy dnia codziennego. Lekcje były prowadzone przez doświadczonych brytyjskich nauczycieli, co stanowiło dodatkowy atut tego przedsięwzięcia. Co ważne, uczniowie nie czuli się skrępowani, ponieważ lekcje były dostosowane do poziomu ich wiedzy;
- nagranie lipduba promującego szkołę w języku angielskim – uczniowie z kilku klas o różnych poziomach znajomości języka nagrali teledysk do piosenki Happy Pharella Williamsa; miało to na celu integrację międzyklasową oraz otworzenie się nie tylko językowo, ale także artystycznie;
- udział w wykładach gości z Uniwersytetu Szczecińskiego – w naszej szkole gościliśmy doktorantów, którzy w swobodnej formie opowiadali o tym, co interesuje ich w języku angielskim oraz zgłębiali ciekawe aspekty języka; uczniowie wzięli udział np. w lekcji języka walijskiego, czemu towarzyszyły salwy śmiechu, a luźna atmosfera ośmieliła ich do czynnego udziału;
- przedstawienie po angielsku odegrane przez zaproszonych uczniów liceum, którzy zachęcili młodszych kolegów ze szkoły podstawowej do przygotowania własnego spektaklu;
- spotkania z gośćmi z programu Polites – zagraniczni uczniowie opowiadali o swoich krajach, o tym, co w nich najpiękniejsze, ale też przedstawiali znaczenie wolontariatu;
- spotkania z anglojęzycznymi kolegami – uczniowie mieli okazję do rozmów z rówieśnikami, podczas których podejmowali interesujące ich tematy i grali w interaktywne gry, takie jak podchody, układanie zabytków, kalambury, głuchy telefon; spotykali się w grupach mieszanych, co zmuszało ich do używania wyłącznie języka angielskiego.

Pośród zadań projektowych, z którymi uczniowie się mierzyli, wyjątkowo trafne okazały się ćwiczenia Let’s watch, tj. wspólne oglądanie filmów i bajek w angielskiej wersji językowej, takich jak np.: The Full House, Fuller House, The Flintstones, Harry Potter, Home Alone, Friends, w których uczniowie mieli zwracać szczególną uwagę na tempo wypowiadanych zdań, a następnie wielokrotnie powtarzali wybrane zwroty. Udana była także praca z piosenkami w języku angielskim, która pozwalała na wprowadzanie nowych struktur językowych w kontekście, prezentowanie nowego słownictwa i utrwalenia już znanego, tłumaczenia, ćwiczenie wymowy, naukę wyrażeń i oczywiście… śpiewanie. Dodatkowym wsparciem okazało się korzystanie ze słowników dwujęzycznych i programów multimedialnych.

Kiedy rozpoczynałam projekt, miałam nadzieję, że moi uczniowie umocnią wiarę w swoje możliwości językowe i pokonają strach przed mówieniem po angielsku. Okazało się, że zdobycie nowych umiejętności i podniesienie poziomu kompetencji kluczowych nie tylko wzmocniło ich motywację do pracy, ale też ośmieliło do włączania się do udziału w konkursach językowo-przedmiotowych i prezentowania swoich umiejętności. Regularna styczność z żywym językiem i systematyczne ćwiczenia doprowadziły zarówno do wzbogacenia czynnego i biernego zasobu słownictwa, jak i do poprawienia umiejętności pracy w grupie, nie wspominając o poznawaniu innych kultur dzięki współpracy z kolegami z innych krajów. Uczniowie otworzyli się na język, byli zadowoleni z różnych metod ubarwiania zajęć i chętnie się w nie angażowali. Dzięki osiągnięciu tak pozytywnego efektu wychowawczego wiem, że w kolejnym roku szkolnym warto ponownie poprowadzić takie przedsięwzięcie.

Jednocześnie na projekcie ogromnie zyskała szkoła, której jakość pracy znacznie wzrosła. Nastąpiło to dzięki wzbogaceniu oferty edukacyjnej przez uatrakcyjnienie prowadzonych zajęć. Dzięki wielu spotkaniom z osobami spoza placówki rozbudował się pozytywny wizerunek szkoły wśród uczniów i rodziców jako placówki dbającej o językowy rozwój wychowanków.

Powiązane artykuły